Σε άνοιγμα προς την Αγγλικανική Εκκλησία προχωρεί το Βατικανό. Η Αγία Εδρα ενέκρινε έγγραφο σύμφωνα με το οποίο διευκολύνονται οι Αγγλικανοί -ακόμη και οι έγγαμοι Αγγλικανοί ιερείς- που επιθυμούν να ενταχθούν στην Καθολική Εκκλησία.Μέχρι και 1.000 ιερείς μπορεί να εγκαταλείψουν την Αγγλικανική Εκκλησία – γράφει η Τάιμς .

Σύμφωνα με την Τάιμς η απόφαση του Πάπα συνιστά ισχυρό πλήγμα στις προσπάθειες που καταβάλλονται ώστε να διατηρηθεί η ενότητα της Αγγλικανικής Εκκλησίας.       

Η πρωτοβουλία του Πάπα Βενέδικτου ΙΣΤ΄ κρίνεται ιδιαιτέρως σημαντική, δεδομένου ότι η αγγλικανική κοινότητα, η οποία αριθμεί τουλάχιστον 70 εκατομμύρια πιστούς στον κόσμο, ήταν επί σειρά ετών δυσαρεστημένη εξαιτίας της στάσης της Καθολικής Εκκλησίας απέναντί της. Αφορμή των επικρίσεων των Καθολικών έναντι των Αγγλικανών ήταν, μεταξύ άλλων, ζητήματα όπως η χειροτονία γυναικών και η αποδοχή των ομοφυλόφιλων επισκόπων – μας πληροφορεί η Ιντιπέντεντ .  

Το Βατικανό τονίζει ότι θα δημιουργηθεί συγκεκριμένη θρησκευτική δομή, μέσω της οποίας θα μπορούν οι Αγγλικανοί, είτε ως άτομα είτε ως ομάδες, να εντάσσονται στην Καθολική Εκκλησία, ενώ ταυτόχρονα θα έχουν τη δυνατότητα να διατηρούν και ορισμένες από τις παραδόσεις τους. Θα μπορούν να διατηρούν το δικό τους τελετουργικό και να εκλέγουν τον δικό τους ιεράρχη από τον αγγλικανικό κλήρο.

Σχολιάζοντας την παπική πρωτοβουλία, ο αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι και επικεφαλής της Αγγλικανικής Εκκλησίας, Ρόουαν Ουίλιαμς, τόνισε ότι αποτελεί περαιτέρω αναγνώριση των κοινών σημείων ανάμεσα στην καθολική πίστη και την αγγλικανική παράδοση , διαβάζουμε στη Ντέιλι Τέλεγκραφ. 

Καλύτερη ζωή έως και τα 100

Νέο νόημα στον όρο ηλικιωμένος φιλοδοξούν να δώσουν Βρετανοί επιστήμονες. Με όπλα τους την επιστήμη, αλλά και τη βελτίωση των συνθηκών ζωής, επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Λιντς θα δαπανήσουν εντός της επόμενης πενταετίας 50 εκατομμύρια στερλίνες, για να χαρίσουν στους ανθρώπους που έχουν περάσει την ηλικία των 50 ετών, 50 επιπλέον καλά και δημιουργικά χρόνια – η είδηση σε όλες τις εφημερίδςες.

Στόχος των επιστημόνων θα είναι η δημιουργία τεχνητών ισχίων, γονάτων και βαλβίδων καρδιάς, με την ελπίδα ότι με τη συνδρομή της επιστήμης, θα καταφέρουν να αναπλάσουν και άλλα τμήματα του ανθρωπίνου σώματος που γερνούν, γράφει η Ντέιλι Μέιλ . Το Πανεπιστήμιο του Λιντς έχει ήδη δημιουργήσει ένα μόσχευμα ισχίου για το οποίο οι δημιουργοί του φιλοδοξούν ότι θα διαρκεί για πάντα, αντί για τα 20 έτη που συνήθως διαρκούν τα σημερινά τεχνητά ισχία – σημειώνει η Ντέιλι Μίρορ.  

Βρετανοί διπλωμάτες

Οι Ταϊλανδοί δεν διαθέτουν πολιτισμό και το σεξουαλικό ένστικτο αποτελεί τον κινητήριο μοχλό τους. Την ίδια στιγμή, οι Αφρικανοί είναι ως επί το πλείστον αυτοκαταστροφικοί, ενώ οι κάτοικοι της Νικαράγουας είναι αναξιόπιστοι και αλκοολικοί. Αυτές είναι μερικές από τις απόψεις ανώτατων διπλωματών της Βρετανίας και διέρρευσαν στη δημοσιότητα χάρη στον νόμο περί ελεύθερης πρόσβασης στην πληροφορία που εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο το ειδησεογραφικό δίκτυο, BBC. Επί της ουσίας, πρόκειται για τις τελικές εκθέσεις που παρέδωσαν στην Υπηρεσία Εξωτερικών Σχέσεων της κυβέρνησης οι πρέσβεις της Βρετανίας, λίγο πριν αποχωρήσουν από τις χώρες στις οποίες είχαν μετατεθεί.

Ο Σερ Αντονι Ράμπολντ, λόγου χάρη, ο οποίος υπηρέτησε στη Μπανγκόκ από το 1965 μέχρι το 1967 είναι κάθε άλλο παρά φειδωλός στην έκθεση του αναφορικά με τους Ταϊλανδούς οικοδεσπότες του.

«Δεν έχουν λογοτεχνία ή ζωγραφική, ενώ η γλυπτική και οι παραδοσιακοί τους χοροί είναι δανεισμένοι από άλλες κουλτούρες», τονίζει στην αναφορά του. «Οσον αφορά τη συλλογική τους ευφυΐα είναι κατώτερη από τη δική μας και κατώτερη και από εκείνη των Κινέζων», συνεχίζει. «Οι πλούσιοι λατρεύουν τον τζόγο και το γκολφ, ενώ η μεγαλύτερή τους ευχαρίστηση είναι το σεξ», καταλήγει. Παρομοίως, ο πρέσβης της Βρετανίας στη Νικαράγουα την ίδια περίοδο, Ρότζερ Πίνσεντ, δεν σχημάτισε την καλύτερη άποψη για τους δικούς του οικοδεσπότες. «Δυστυχώς, ο μέσος κάτοικος της Νικαράγουας είναι αναξιόπιστος, βίαιος και αλκοολικός», γράφει.

Από την πλευρά του, ο ύπατος αρμοστής της Βρετανίας στη Νιγηρία, Σερ Ντέιβιντ Χαντ έγραψε το 1969: «Οι Νιγηριανοί έχουν την παρανοϊκή συνήθεια να κάνουν πάντα τη χειρότερη δυνατή επιλογή για τα συμφέροντά τους, αλλά δεν είναι οι μόνοι». Ο Σερ Χαντ συνεχίζει υποστηρίζοντας ότι «οι Αφρικανοί στο σύνολό τους δεν είναι μόνο πρόθυμοι να κόψουν τη μύτη τους, αλλά θεωρούν την πράξη αυτή ως θρίαμβο της πλαστικής χειρουργικής».