London Greek Radio

TELEPHONE: 020 8346 3345



Jennifer Aniston, 46, will star as Denise White who is a former Miss USA contestant turned into a professional sports manager in a film called ‘The Fixer’.

The story centres on a former Miss USA contestant who went on to be a founder of a sports firm for athletes. It has been said that Jennifer will also produce the Fox 2000 project through her production company Echo Films along with Kristin Hahn, Steve Barnett and Bernie Goldmann. Aniston and Hahn were producers on 2014’s “Cake,” for which Aniston received Golden Globe and SAG nominations.

Fox 2000 has bought the pitch from ‘Dallas Buyers Club” screenwriter Melisa Wallack. The film will follow White’s rise through the male-dominated world of sports agents, which was previously depicted in Cameron Crowe‘s 1996 movie “Jerry Maguire”.

Jennifer Aniston will also be staring in two other upcoming films this year: ‘Mother’s Day’ and ‘The Yellow Birds’.

Article written by Chantel Georgiou

The much anticipated trailer for ‘My Big Fat Greek Wedding 2‘ has finally been released. The sequel is based 13 years after the original film and is centred once more around the much loved Portokalos family. ‘My Big Fat Greek Wedding’ was released in 2002 and made $368 million at the box-office globally, setting the record as the biggest romantic comedy of all time; meaning the expectations for the sequel are high to say the least.

Universal Pictures have finally released the official trailer, which gives fans a good idea of what to expect. The plot centres around Toula Portokalos (Nia Vardalos) and Ian Miller (John Corbett),  who are still lovingly married with a daughter. Their daughter is played by American film and television actress Elena Kampouri. As the plot unfolds we learn that she is applying for distant colleges, to be freed of her over-protective and over-bearing Greek family.

As for the much anticipated second wedding, well it turns out that Toula’s parents, played by Lainie Kazan and Michael Constantine aren’t (technically) married to each other and the film centres around them tying the knot a second time (officially this time).

Returning also for the sequel are Andrea Martin, Louis Mandylor and Gia Carides. New characters include John Stamos and Alex Wollf. Kirk Jones directs this new chapter, which Nia Vardalos once again wrote; Rita Wilson and Playtone partners Tom Hanks and Gary Goertzman are back to produce.

The long-awaited sequel is set for release on March 25, 2016. Watch the official trailer, here…

Article written by Tony Neophytou
Histrionic Haircut The Movie

Histrionic Haircut The Movie

Histrionic Haircut, a new Greek/Cypriot film is coming to London cinemas. The film will star comedy sensation and TV personality Stavros Flatley as the main character, Periklis.

This comedy drama is due to be released in May 2016 and is predicted to be a huge hit among Greek/Cypriot families around London and the world.

The storyline goes that an English Cypriot, 50 year old family-man named Periklis (Peri) runs a fish and chip shop in London. Once Peri’s daughter gets married she decides to go live in Cyprus. She convinces Peri to sell everything he owns and deposit all his money in one of the largest banks in Cyprus at a high interest rate.

Very soon their whole lives are turned upside down, after the Eurogroup’s decision to haircut people’s deposits in Cyprus.

Peri suffers a great shock and as a result he becomes histrionic.

Alongside Stavros Flatley, will star: Elena Xadjiafxenti, Julietta, Velibor Topic, Michael, Koulis Nikolaou, Sofoclis Kaskaounias, Maria Ioannou and Andreas Tselepos.

Keep an eye out for more information about the #HistrionicHaircut film on the LGR website and social media pages. Or visit their website:

Article written by Chris Charalambous
The Secret Life Of Pets

The Secret Life Of Pets

Have you ever wondered what your pets are doing when you are not around? Many of us have and the new film named The Secret Life Of Pets is going to shed some light to that mystery, since its dedicated to our little companions and the lives they lead when we’re not there!

The creators of Despicable Me, Universal Pictures, are promising to captivate the audience with their new upcoming delightfully cute 3D animated film.

The plot is about Max a silly terrier dog that lives in an apartment in Manhattan. The pet’s life is turned upside down, when his owner brings home a sloppy mongrel named Duke.

Louis C.K., Eric Stonestreet, Kevin Hart, Ellie Kemper, Lake Bell, Jenny Slate, Bobby Moynihan, Hannibal Buress and Albert Brooks are all lending their voices to the adorable pets.

The fluffy house pets have an amazing adventure and the film is expected to entertain all animal lovers of all ages! Cats, dogs, fish, rabbits and birds are all about to reveal what they do in their spare time when their owners are away, working.

The official teaser for the movie was released this week and has already received more than 4 million views. Enjoy:

Article written by Efcharis Sgourou

The seventh instalment in the Fast and Furious series is exactly what everyone expected it to be: loud, fast and outrageous, most importantly though it’s a lot of fun. Sweeping all before it at the box office and taking in over $1 billion worldwide, the Furious 7 story picks up right where the previous film left off.

Jason Statham’s Deckard Shaw makes his series debut hot on the heels of Dominic Toretto and the rest of his crew, swearing to take revenge for his hospitalized brother Owen. After taking out Han in Tokyo (and finally making sense of the third film), we’re introduced to Shaw through an explosive opening fight with series standout Dwayne “The Rock” Johnson, setting the rhythm for the rest of the film. Playing out against a background of adrenaline and hip-hop, the story takes a number of exciting if familiar twists and turns that will please fans of the series and fans of the action genre in general. There’s no end to the amount of outrages stunts, and a moment where the crew parachute out from the back of a plane in their cars is a particularly crazy highlight. The death of Paul Walker part way through filming is disguised well in the finished product, and although there is an obvious lack of screen time for Walker in the final third of the film, plaudits must be given to the film-makers for their handling of the situation.

With Wiz Khalifa’s Paul Walker tribute track “See You Again” topping worldwide music charts and becoming the fastest selling single of 2015 in the UK so far, everything points to audiences seeing much more of the Furious series in the very near future. It’s just a shame that one of its biggest stars is not around to see the series’ continual success. The film is certainly a fitting send-off for an actor beloved by the Furious fans.

Article written by Salih Karakis

Rating [3/5]


The movie poster

Αν αναλογιστεί κανείς τις προηγούμενες ταινίες του γάλλου σκηνοθέτη Jean-Pierre Jeunet («Ντελικατέσεν», «Η Πόλη των Χαμένων Παιδιών», «Αμελί»), θα αντιληφθεί μια χαρακτηριστική κι αισθητικά ευχάριστη ιδιοτυπία και μια επιδέξια ικανότητα στη δημιουργία φανταστικών κόσμων. Το νέο του έργο, το δεύτερο αμερικανικό μετά το «Άλιεν: Η Αναγέννηση», δεν αποτελεί εξαίρεση. Βασισμένο σε ένα όμορφα εικονογραφημένο μυθιστόρημα του Reif Larsen για ένα αγόρι-ιδιοφυΐα, το «Ο Απρόβλεπτος Κος Σπίβετ» αποτελεί ένα γλυκό, αν και άνισο, σύγχρονο παραμύθι.

Τα πρώτα 50 λεπτά της ταινίας είναι πραγματικά θαυμάσια καλλιτεχνικώς, αλλά και σεναριακά. Ερχόμαστε αντιμέτωποι με έναν κόσμο γεμάτο κορεσμένα χρώματα και ένα παστέλ εμποτισμένο ειδυλλιακό μέρος στο κέντρο της γραφικής αμερικανικής φύσης. Μέσω ενός μείγματος voice-over αφήγησης και κινούμενων σχεδίων, εικόνων, διαγραμμάτων και χαρτών, εμείς ως θεατές βυθιζόμαστε πλήρως στον κόσμο του Κου Σπίβετ. Επιβεβαιώνοντας δε ότι αν χρησιμοποιηθεί σωστά είναι ένα ακόμη εργαλείο στο οπλοστάσιο του σκηνοθέτη για να πει μια ιστορία, η χρήση του 3D είναι ίσως η καλύτερη που έχουμε δει από το «Η Ζωή του Πι» του Ang Lee, συμπληρώνοντας ιδανικά τον φανταχτερό χρωματισμό και τη σχολαστικά ιδιόμορφη σκηνογραφία.


Movie Scene

Αν και διαθέτει ως πρωταγωνιστή ένα παιδί, το έργο είναι πολύ πιο έντονο κι έξυπνο απ` όσο φαίνεται. Έχοντας στο επίκεντρο μια οικογένεια, της οποίας τα μέλη (ένας απόμακρος πατέρας, μια ιδιότροπη μητέρα, δυο νεαρά αγόρια και μια έφηβη αδελφή που μισεί τη ζωή της στη μέση του πουθενά) αποτελούν τον δημιουργικό αγωγό μέσω του οποίου θα πει την ιστορία του, ο Jeunet σκιαγραφεί τους χαρακτήρες του εξαιρετικά καλά και διηγείται μια ιστορία απώλειας, θλίψης κι ενοχής, όπου ο κόσμος μεταξύ της παιδικής ηλικίας και της ενηλικίωσης, της πραγματικότητας και της φαντασίας, είναι ξεκάθαρος φέρνοντας στο μυαλό την εξαιρετικά υποτιμημένη ταινία του Tim Burton «Big Fish». Ισορροπώντας, τώρα, αποτελεσματικά μεταξύ κωμωδίας και δράματος, διατηρεί την αίσθηση της ειλικρίνειας, κάνοντας το έργο πιο ανθρώπινο και ως εκ τούτου πιο εμπλεκόμενο.

Δυστυχώς όμως, από ένα σημείο και μετά το φιλμ επιβραδύνεται. Ο Jeunet, αλλάζοντας τόνο συνεχώς, μοιάζει να έχει μπερδευτεί σχετικά με το αν θέλει αυτό που γυρίζει να είναι μια σοβαρή ποιητική Οδύσσεια στα εκκεντρικά βάθη του μεγάλου αμερικανικού κενού, ή μια ανάλαφρη οικογενειακή ταινία. Τα 105 λεπτά λοιπόν της διάρκειάς της, κινηματογραφικά μοιάζουν πολλά, αφού υπάρχουν σκηνές που κυμαίνονται από ξεχειλωμένες, μέχρι χωρίς νόημα (ειδικά οι τελευταίες στιγμές στη συνέντευξη είναι θλιβερές). Ακόμα και έτσι, όμως, παρόλο που το εξαιρετικό και το πληκτικό συνυπάρχουν μαζί σαν πουρές σε ένα τελικό προϊόν, το μόνο σίγουρο είναι ότι είτε το βρείτε σοβαρό, είτε παιχνιδιάρικο, γεμάτο νόημα ή χωρίς νόημα, θα το απολαύσετε.

Article written by George Davitos

Rating [0.5/5]

Γίνεται πραγματικά όλο και πιο δύσκολο να καταλάβεις ποια ταινία Transformers είναι η χειρότερη. Δεν είναι σίγουρα η πρώτη, αφού εκείνη ήταν απρόσμενα φοβερή και, το σπανιότερο από όλα, μια πραγματικά καλή ταινία του Michael Bay. Ο αγώνας λοιπόν ήταν μεταξύ του «Transformers: Η Εκδίκηση των Ηττημένων» και του «Transformers: Dark of the Moon». Μπορούμε όμως πλέον να πούμε ότι άξιος διεκδικητής του τίτλου είναι και το τέταρτο κεφάλαιο της σειράς, με τον ευφάνταστο τίτλο «Transformers 4: Εποχή Αφανισμού».



Σεναριακά, έχοντας ξεφορτωθεί τον Shia LaBeouf και την αντικαταστάτρια της αντικαταστάτριας της Megan Fox στο «Dark of the Moon», το τέταρτο μέρος του franchise απλά δεν βλέπεται. Από το εργαστήριο του Tony Stark μέχρι τον υγρό κακό του «Εξολοθρευτή 2: Μέρα Κρίσης» και από το στόρι του πρόσφατου «Προμηθέα» μέχρι το «Άλιεν» και το «Τζουράσικ Παρκ», ο Bay κατακλέβει τους πάντες και τα πάντα για να «δημιουργήσει» ένα γελοίο και χαζό έργο 165 λεπτών. Και μόνο το γεγονός ότι θα πρέπει να πιστέψουμε πως ο Mark Wahlberg είναι ένας σχεδόν άπορος εφευρέτης στο Τέξας, αποτελεί δείγμα της ηλιθιότητας που διέπει την ταινία και φέρνει στον νου την πυρηνική φυσικό Christmas Jones (Denise Richards) του «Ο Κόσμος Δεν Είναι Αρκετός».

Σαν να μην έφτανε αυτό, όμως, βλέποντας τη δύο ωρών και τριών τέταρτων διάρκεια του έργου, σκέφτεσαι «δεν μπορεί, θα έχουν βρει έναν τρόπο να πουν μια καλή ιστορία». Μάταια όμως! Η ταινία είναι τόσο μα τόσο αργή στην εξέλιξη και τον ρυθμό της, που αισθάνεσαι σαν κάποιος εσκεμμένα να την έβαλε στο slow-motion για να βασανίζει τους θεατές. Με διαλόγους που σε κάνουν να εύχεσαι ο Ehren Kruger να σταματήσει να γράφει σενάρια, το «Transformers 4: Εποχή Αφανισμού» είναι τόσο κακό που δεν περιγράφεται. Χωρίς να έχει ιδέα τι σημαίνει υπόθεση και συνοχή λοιπόν, όπως και κάθε άλλη ταινία Transformers, έτσι κι αυτή βασίζεται στις πολλές σκηνές δράσης. Εάν έχετε δει το νούμερο δύο και το τρία, δεν χρειάζεται να πω τίποτα άλλο παρά μόνο «μία από τα ίδια». Όσοι είναι τυχεροί και δεν τα έχουν δει, να περιμένουν πολλές εκρήξεις, δυνατούς θορύβους και χαοτικό μοντάζ σε ένα συνεχόμενο repeat που πονοκεφαλιάζει.

Η διάλυση εκατοντάδων αυτοκίνητων, το πέταγμα χιλιάδων βομβών και το ξεχείλωμα σκηνών δεν είναι σινεμά και δεν θα είναι ποτέ. Ας ελπίσουμε ότι η ταινία ούτε λεφτά θα βγάλει, το franchise δεν θα αποκτήσει πέμπτο μέρος και ο Bay θα πάψει να συνεχίσει να δηλώνει σκηνοθέτης. Γιατί νομίζω ότι το «Transformers 4: Εποχή Αφανισμού» είναι ο πάτος. Δεν αξίζει ούτε τον χρόνο σας και σίγουρα ούτε τα χρήματα σας.

Article written by George Davitos

Rating [1.5/5]

Kirsten Dunst

Kirsten Dunst

Βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Patricia Highsmith, αυτή η ηλιόλουστη προσαρμογή στον κινηματογράφο από τον συγγραφέα του «Drive», Hossein Amini, θέτει τον πήχη πολύ ψηλά για σκηνοθετικό ντεμπούτο. Παρακολουθώντας όμως το έργο, οδηγούμαστε σε ένα αναπόφευκτο συμπέρασμα (η ύπαρξη μιας καθαρά «hitchcockian» ξανθιάς στον πρωταγωνιστικό ρόλο σχεδόν μας προκαλεί να κάνουμε συγκρίσεις) πως αν ο Hitchcock γυρνούσε αυτήν την ταινία στις αρχές της δεκαετίας του 1960, κατά πάσα πιθανότητα θα μιλούσαμε για ένα εξαιρετικό ψυχολογικό θρίλερ. Δυστυχώς, όμως, ο Amini δεν είναι σε θέση να δημιουργήσει μεγάλη ένταση από τους ηθικά σε κίνδυνο πρωταγωνιστές τους και τις δολοφονικές περιπέτειες που τους συμβαίνουν, με αποτέλεσμα η ταινία του να διαθέτει μεν ένδοξο ελληνικό φως σε αφθονία, αλλά να είναι αναπάντεχα λειψή τόσο σε ψυχολογική πολυπλοκότητα, όσο και γνήσια συγκίνηση.

Η πρώτη μισή ώρα του έργου καταφέρνει και διατηρεί το ενδιαφέρον μας χάρη στις συνεχείς αποκαλύψεις από το παρελθόν των πρωταγωνιστών, αλλά και τα ασαφή κίνητρα με τα οποίο κινούνται. Προσθέτοντας στο παραπάνω μερικές ντεμοντέ κινηματογραφικές απολαύσεις, όπως παραδείγματος χάρη την απειλή με όπλο σε ένα φανταχτερό δωμάτιο ξενοδοχείου, αλλά και την κομψότητα και ρετρό αίσθηση που υπάρχει διάχυτη στο έργο, το «Δύο Πρόσωπα του Ιανουαρίου» έμοιαζε, τουλάχιστον για την πρώτη μισή ώρα, να πατά γερά στα πόδια του και έδειχνε σημάδια μιας πολλά υποσχόμενης ταινίας. Καθώς όμως οι στρώσεις από ίντριγκα σταδιακά αποκαλύπτονται, αυτό που απομένει αρχίζει να φαίνεται ολοένα και λιγότερο ελκυστικό. Η ακλόνητα ντεμοντέ προσέγγιση του Amini στην κατασκευή του σκηνοθετικού του ντεμπούτου αποδεικνύεται τελικώς επιζήμια και οδηγεί στη δημιουργία μιας ταινίας χωρίς τη λάμψη, αλλά και το απαραίτητο κύρος που τέτοιες ταινίες απαιτούν.


Viggo Mortensen and Kirsten Dunst

Χρησιμοποιώντας σκηνοθετικά τρικ, αγωνίζεται να κοινωνήσει τα κίνητρα των χαρακτήρων του σε εμάς, και ως εκ τούτου αρχίζουμε να αποστασιοποιούμαστε περαιτέρω από την πλοκή όσο εκείνη προχωράει. Και σαν να μην έφτανε αυτό, ο Amini κάνει το σοβαρό λάθος και επιτρέπει στους χαρακτήρες του να έχουν περισσότερες πληροφορίες από ό,τι επιτρέπει στο ακροατήριό του. Αυτό σημαίνει ότι εμείς σαν κοινό περνάμε την περισσότερη μας ώρα προσπαθώντας να καλύψουμε τη διαφορά μας με την πλοκή, αντί εκείνη να μας τραβάει με την εξέλιξη της. Παρά τα λάθη του Amini, όμως, η κεντρική πλοκή του έργου, ούτως ή άλλως, δεν διαθέτει κανένα ενδιαφέρον. Κάθε μεγάλη αποκάλυψη για κάτι στο παρελθόν παρουσιάζεται ως ένα πράγμα που ναι μεν ήταν γραφτό να μας εκπλήξει, αλλά φαινόταν σαν δεδομένο από την αρχή. Στο δε τέλος, το ερώτημα «αυτό ήταν;» στριφογυρίζει συνεχώς στο μυαλό σου μέχρι να συνειδητοποιήσεις ότι η ταινία που μόλις παρακολούθησες ήταν χωρίς ουσία.

Εν κατακλείδι, η καλή εμφάνιση μιας ταινίας (κοστούμια, σκηνικά, φωτογραφία) θα πρέπει να είναι ένα σύμπτωμα της επιτυχίας της και όχι το μόνο συστατικό της. Κάτι τέτοιο συμβαίνει εδώ! Αν σας αρκεί να δείτε ένα τρίο από όμορφα αστέρια όπως ο Isaac, η Dunst κι ο Mortensen να περιδιαβαίνουν στην όμορφη Αθήνα και την Κρήτη, δείτε την. Αν όχι, βγείτε και δώστε του να καταλάβει με ένα μπουκάλι ούζο. Πιο ωραία θα περάσετε!

Article written by George Davitos
Movie Poster

Movie Poster

Step Up: All In, is an upcoming American 3D dance film which it is set to be released on 8th of August 2014.

The Step Up films are a series of dance/romance and drama based on the characters by Duane Adler and Melissa Rosenberg. The first film, Step Up, was released in 2006 and directed by Anne Fletcher. Jon M. Chu went on to direct its two sequels: Step Up 2: The Streets and Step Up 3D. After that the fourth film Step Up Revolution, was directed by Scott Speer and now the fifth film Step Up: All In, is directed by Trish Sie. Although the films have had a mixed to negative reviews from film critics, they received positive responses from audiences and have been commercially successful, grossing over $564 million worldwide.

Plot Summary: In the next exciting chapter of the international phenomenon “Step Up”, all-stars from previous instalments come together in glittering Las Vegas, battling for a victory that could define their dreams and their careers. The film is staring Alyson Stoner, Briana Evigan and Ryan Guzman.


Article written by Nikolina Frangoullidou

Rating [3.5/5]

Το να μετατρέψεις ένα άψυχο αντικείμενο στο κύριο ανταγωνιστή της ιστορίας σου είναι ένα τεράστιο επίτευγμα, ειδικά όταν πρόκειται για ταινίες τρόμου. Το να πετύχεις τον σωστό τόνο δημιουργώντας την απαραίτητη ένταση που θα συνεπάρει το κοινό και θα το κάνει να νοιαστεί για μια κατά τα αλλά εξωφρενική ιδέα, είναι ζωτικής σημασίας στην επίτευξη της πραγμάτωσης του κόσμου της ταινίας. Στο «Ο Καθρέφτης της Κολάσεως», ο άψυχος κακοποιός είναι ένας αρχαίος καθρέφτης που μαστίζει τις οικογένειες με τις οποίες έρχεται σε επαφή.

Karen Gillan

Karen Gillan

Πατώντας πάνω στο tagline του έργου, «βλέπεις αυτό που δεν θέλεις να δεις», οι θεατές βλέπουν αυτό που ο σκηνοθέτης, συν-σεναριογράφος και μοντέρ Mike Flanagan θέλει να δουν μέσα από μια σειρά εξαιρετικά στυλιζαρισμένων σκηνών που συνδυάζουν δύο αφηγήσεις σε μία. Συνδέοντας την ιστορία των δύο αδελφών που εξιστορούν τα τραύματα της παιδικής τους ηλικίας σε σχέση με τον καθρέφτη, ενώ παράλληλα προσπαθούν να αποδείξουν την ύπαρξη παραφυσικής παρουσίας σ` αυτόν, οι γραμμές μεταξύ των αφηγήσεων είναι τόσο καλά εναρμονισμένες που δεν θα είστε ποτέ σίγουροι για το ποιο χρονικό διάστημα παρακολουθείτε.

Μέσα σε αυτή τη διαστρεβλωμένη πραγματικότητα του «Καθρέφτη της Κολάσεως», το τράβηγμα ενός χανζαπλάστ ή το μαχαίρωμα του κάκου δεν γνωρίζεις τι αποτελέσματα μπορεί να αποφέρει. Αυτή είναι μία μόνο από τις τακτικές που χρησιμοποιεί ο σκηνοθέτης προκειμένου να σοκάρει τον θεατή και, όπως και οι υπόλοιπες, λειτουργεί στην εντέλεια. Έχοντας τον απόλυτο έλεγχο της κάμερας και τοποθετώντας τη σε σημεία με μέγιστο αποτέλεσμα, ο Flanagan και ο διευθυντής φωτογραφίας του μοιάζει να ξέρουν από φρίκη και δημιουργούν μερικές αξέχαστες σκηνές τρόμου. Υπάρχει μια συνεχής ένταση στο έργο που το καθιστά εξαιρετικά έντονο και πετυχαίνει μια πιο εμπεριστατωμένη εμπειρία. Πραγματικά, πιστεύω ότι ζούμε σε μια περίοδο αναγέννησης των ταινιών τρόμου στο σινεμά (μετά δε και την επιτυχία ταινιών όπως το «Παγιδευμένη Ψυχή» και το «Κάλεσμα») που επιτρέπει σε σκηνοθέτες όπως ο James Wan να αναγνωριστούν και να λάμψουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα στην καριέρα τους.

Με το «Ο Καθρέφτης της Κολάσεως», στην παραπάνω λίστα έρχεται να προστεθεί σίγουρα και ο Mike Flanagan, αφού αντικαθιστώντας το αίμα με μια συνολική αίσθηση του φόβου, καταφέρνει και φτιάχνει ένα εξαιρετικό ψυχολογικό θρίλερ, υπεύθυνο για μερικές από τις πιο εντυπωσιακές οπτικά σκηνές των τελευταίων ετών. Αν και πολλοί θα αναφέρουν ότι η κατάληξη είναι στον αυτόματο πιλότο, η ταινία διαθέτει μια τόσο ισχυρή, ενδιαφέρουσα κι αξιέπαινη ιστορία που είναι πραγματικά δύσκολο να σε νοιάξει. Με χαμηλό προϋπολογισμό λοιπόν και ξέροντας τι είναι, ο «Καθρέφτης της Κολάσεως» κερδίζει με το να είναι η πιο πρωτότυπη ταινία τρόμου στην πρόσφατη μνήμη.

Article written by George Davitos